We leven in een prachtig land en een evenzo prachtige gemeente. Toch schrik je telkens weer als je hoort wat er zoal mis gaat in onze dorpen. Vorige week schreven we nog over de problemen die ouderen ondervinden als ze met een taxi naar bijvoorbeeld het ziekenhuis moeten. Dat zou toch niet moeten kunnen. Maar het gebeurt.
Ook vernam ik deze week de problemen die een familie ondervond bij het overlijden van een geliefde. Het niet tijdig inschakelen van een arts door verzorgenden zou toch niet moeten kunnen. Maar het gebeurt.
Het geeft verdriet, maar er ontstaat ook boosheid, radeloosheid soms.
Als mensen maken we allemaal wel eens een fout. Ook lezers van De Heraut mopperen wel eens dat hun ingezonden tekst niet geplaatst is. Ook dat gebeurt. Gelukkig zijn de gevolgen dan wat minder groot dan wanneer iemand een uur op een taxi staat te wachten of als de fout in een instelling of ziekenhuis wordt gemaakt, iemand zelfs overlijdt.
Sommige fouten kunnen rechtgezet of verholpen worden. De inzet om dit voor elkaar te krijgen is dan groot. Het komt echter ook voor dat een klacht terzijde wordt gelegd, op de stapel, bij die andere klachten. De stapel groeit en het wordt steeds moeilijker om het probleem op te lossen. Dan lijkt het makkelijker om je kop in het zand te steken dan er alsnog alle energie in te steken. Het zou niet moeten kunnen. Maar het gebeurt.

Annette Docter